SYNAGOGA   TEMPEL

       Pod koniec XIX wieku grupa postępowych Żydów, którzy pragnęli, bez odchyleń ku reformowanemu judaizmowi i bez pogwałcenia powszechnie akceptowanej tradycji, stworzyć nowoczesny dom modlitwy, wzorowany na synagogach austriackich i zachodnioeuropejskich, postanowiła wybudować synagogę.
Zamiar ten został zrealizowany w 1890 roku. Niedaleko Starej Synagogi, przy ulicy Jagiellońskiej stanęła Synagoga Tempel. Był to prostokątny budynek, licowany czerwoną cegłą, z szerokimi schodami prowadzącymi do drzwi wejściowych. Ścianę frontową, zwróconą do Sanu wieńczyły dwie tablice Mojżeszowe.
       Templem administrował żarząd, na czele którego stał wieloletni przewodniczący Leon Schwarzthal i nauczyciel religii Jakub Baumgarten, sekretarz. Spośród innych członków zarządu należy wymienić sędziego Schwarza, adwokata Schwarza, kupca Kalmana Gottlieba oraz Jakuba Reisnera (głównego fundatora), który w wielu sprawach miał decydujący głos.
       W czasie drugiej wojny światowej Synagoga Tempel podzieliła los wielu żydowskich świątyń i została zburzona przez hitlerowców, a następnie rozebrana.